Ania Nowak

to choreografka i performerka. W ramach swojej praktyki choreograficznej spekuluje o tym do czego zdolne są ciało i język dzisiaj. Interesuje ją materialny wymiar ciała oraz jego niematerialne aspekty — afekty, uczucia, intuicja — jako punkt wyjścia do rozwijania ucieleśnionych praktyk troski i wspólnotowości. Jej refleksja dotyczy doświadczeń seksualności, choroby i żałoby z perspektywy feministyczno-queerowej, a także etyki przyjemności w czasach klimatycznego i politycznego kryzysu.

 

Podczas Kongresu Ania będzie się regenerować oraz prowadzić research z myślą o następnych odsłonach kongresu.